Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2016/1159 E. 2017/4804 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü sanığın kullanımındaki otomobille yan yoldan caddeye çıkış yaptıktan hemen sonra, cadde üzerinde karşıdan karşıya geçmekte olan katılana aracının sol arka kısmıyla çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, olaydan sonra kaza mahallini terkettiği, olaya ilişkin düzenlenen ve mahkemece itibar edilen mahalli bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu raporlarında meydana gelen kazada asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu sanık hakkında temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin müvekkilinin kusurlu olmadığına, tayin edilen cezaya, eksik incelemeye, bilirkişi raporuna ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.