Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/8813 E. 2013/21722 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 53/2, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Muğla ili Dalaman ilçesinde ikamet eden sanığın, savunmasına göre gezmek için Antalya ili Alanya ilçesine gittiğinde ziyaret ettiği ... isimli arkadaşından suça konu sikkeleri aldığı, her ne kadar sanık sözü edilen eserleri Antalya Müzesi'ne teslim etmek üzere aldığını savunmuş ise de, arkadaşı tarafından sikkelerin “sen bu işten anlarsın, bir araştır, sor” denilerek kendisine teslim edildiğini söylemesi, arkadaşının, elinde bulunan varlıkları bizzat götürüp müzeye verebilecek olması, sanığın, Antalya iline geldiğinde müzeye gitmek yerine ikamet ettiği Dalaman ilçesine dönmek üzere otogara intikal etmesi ve burada yakalanması birlikte değerlendirildiğinde, sanık tarafından gerçekleştirilen “kabul etme” fiilinin ticari maksat taşıdığı sonucuna varılacağı, bu bakımdan eyleme ilişkin olarak mahkemece yapılan nitelendirmenin isabetli olduğu anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği halde, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağının hükümde gösterilmemesi, 3- Sanıktan ele geçirilen ve dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu ile korunması gerekli tabiat varlığı oldukları belirlenen 9 adet fosilin akıbeti ile ilgili bir karar verilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının beşinci paragrafının, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi, altıncı paragrafına son cümle olarak, “cezanın infazından sonra sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına” cümlesinin eklenmesi, dokuzuncu paragrafının, “Sanıktan ele geçirilen ve dosya içerisinde mevcut 14/01/2010 tarihli bilirkişi raporu ile korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı oldukları belirlenen 3 adet sikke ile 9 adet fosilin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye tevdiine” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.