Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/7295 E. 2013/30210 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 50/4, 52/4, 53/6, 63.maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın meskun mahal, asfalt, 11 m 90 cm. genişliğinde, iki yönlü, kuru, düz, eğimsiz olan yolun sağ tarafında duraklayan aracıyla geri manevra yaptığı sırada karşıdan karşıya geçmek isteyen yayaya asli kusurlu şekilde çarparak bir kişinin ölümüne sebep olduğu olayda, temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini ve sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, yılın 365 gün yerine 360 gün kabulü nedeniyle sonuç cezanın 12.100.-TL olarak belirlenmesi gerektiği halde 12.000.-TL olarak eksik hesaplanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, kusur oranının hatalı tespit edildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2- Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.'nın 232/6. maddesine ve esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki ''sanığın güttüğü amaç ve saiki'' ibaresinin çıkarılması, hükmün 4. fıkrasındaki ''takdiren'' ibaresinin sonuna ''TCK'nın 52/2. maddesi gereğince'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.