Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/72 E. 2013/19991 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğincemahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin, alt sınırdan uzaklaşıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak; 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinde suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, hapis cezasının paraya çevrilebileceği belirtilmiş olmasına karşılık, dosyada mevcut adli sicil kaydına göre adli sicil kaydı bulunmayan ve yargılama sürecindeki davranışları lehine değerlendirilen, 3 çocuğu olan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak gösterilen suçun işleniş biçimi gerekçesi ile hapis cezasının paraya çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.