Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/5804 E. 2013/26991 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-d, 62, 52/2-4. maddeleri gereğincemahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay günü saat 19.40 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, aydınlatmanın bulunduğu iki yönlü yol üzerinde, sanığın, yönetimindeki otomobili ile seyri sırasında, olay mahallinde bulunan kavşağı geçtiği sırada, sağ tarafta bulunan yaya kaldırımından yola giren 2008 doğumlu ...’a çarpması şeklinde meydana gelen olayda, mağdurun annesi olan Ümmühan Uğur'un kolluk görevlileri tarafından alınan 06/07/2010 tarihli ifadesinde, olay günü kızı olan mağdur ile birlikte kaldırımda yürürken çocuğunun birden koşmaya başladığını, kendisinin de koşmasına rağmen çocuğunu yakalayamadığı, bu sırada yol üzerinden normal hızla gelen sanığın aracı ile çocuğuna çarptığına ilişkin beyanı ile, sanık ile olay günü sanığın aracında bulunan ... ile Simay Serin'in, yolda giderken bir anda aracın altından bir ses duymaları üzerine aniden durduklarına ilişkin beyanları dikkate alındığında, sanığın olay günü aracı ile seyri sırasında, aniden görüş alanı dışından koşarak yola intikal eden 2008 doğumlu mağdura çarpmamak için alabileceği herhangi bir önlem bulunmadığı, dolayısıyla atılı suçtan beraatine karar verilmesi yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 1- Dosyada bulunan 09/08/2010 ve 09/12/2011 tarihli raporlar dikkate alındığında meydana gelen olayda mağdurun, kemik kırığının derecesi 6 olacak, hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz oluşacak derecede yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 89/1 maddesi gereğince tayin edilecek temel ceza üzerinden TCK'nın 89/2-b-d-e maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılması gerekirken, uygulama imkanı bulunmayan TCK'nın 89/3-d maddesi uygulanıp, bir kat artırım yapılarak, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi, 2- Hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi, 3- Sanık tarafından yargılama safhasında dosyaya sunulan faturalardan sanığın yaşı küçük olan mağdurun yaklaşık 5754 TL tedavi giderini karşıladığı görülmekle birlikte sanık tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda katılan tarafın basit bir hesapla olay sebebiyle uğradığı zararın tespit edilerek, sanığa, bu zararı karşılaması hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.