Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/4824 E. 2013/26082 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : a) Sanık ... hakkında: TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddelerince mahkûmiyet b) Sanıklar ... ve ... hakkında: TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 52/2-4. maddelerince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 13/03/2012 tarihinde verilen mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından 2000 TL adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmüne yönelik sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itarazlarının incelenmesine gelince; Sanığın idaresindeki araçla hafriyat çalışması yapılan tali yoldan ana yola kontrolsüz girerek geçiş önceliğini mağdurun aracına vermemesi şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanığın TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca mahkemenin takdirine göre 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına karar verilip sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi