Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/3349 E. 2013/21647 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2013/3349
Karar No
2013/21647
Karar Tarihi

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2(b-e), 51, 51/7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki otomobiliyle Kuzey Kıyı Boyu caddesini takiben Öğretmenler Bulvarı istikametine doğru sol şeritte seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde; caddenin 75019 Sokak ile kesiştiği kontrolsüz T kavşağı on metre kadar geçtikten sonra sağ taraftan yola giriş yapan katılan ... (...) ...'a çarptığı olayda; her ne kadar sanığın tali kusurlu olduğu tespit ve kabul edilmiş ise de; katılanın hayati tehlike geçirip hayati fonksiyonlarını orta (2.) dereceden etkileyen fibula kapalı kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği hususu gözetilmeden eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığa verilen cezanın ertelenmesi sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenip, 51/6. maddesine göre bu süre içinde yükümlülük yüklenmemesi yerine, uygulanan kanun maddesi ve ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 6. bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince,” aynı bendin ikinci satırında yer alan "bulundurulmasına" ibaresinden sonra "5237 sayılı TCK'nın 51/6. maddesi gereğince," ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/3349, K. 2013/21647, T. 26.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2013-3349-e-2013-21647-k-3d33d1d72801