Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/3030 E. 2013/22937 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.04.2011 tarih, 2010/7-262 esas, 2011/35 karar sayılı içtihatında belirtildiği üzere, kesin nitelikteki hükümlerin, kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek koşuluyla, suç vasfına yönelik temyiz üzerine, bu hususla sınırlı biçimde temyiz incelemesine konu olabileceği ayrıca sürücü belgesinin de geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla mahkemenin 05/10/2011 gün ve 2010/429 esas, 2011/594 sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede: Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ... yönetimindeki arkasında ... ... ve kendi önünde ...'ün yolcu olarak bulunduğu motosiklet ile seyri sırasında olay yeri kavşağa geldiğinde, önünde aynı istikamette seyir halinde bulunan sanık ...'ün kullandığı otomobilin sola, önüne doğru kontrolsüzce doğrultu değiştirmesiyle, önüne doğrultu değiştiren bu otomobilin sol ön çamurluk kesimine aracının sağ yan kesimiyle çarpması sonucu meydana gelen kaza sonrası mağdurlar ... ve ...'nun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde anneleri ...nun ise vücudunda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla ve olay sonrası şikayetçi ...nun 16.08.2010 tarihli beyanına göre kendisinin ve çocuklarının yaralanmasına sebep olan sanıktan şikayetçi olduğu gözetilerek sanığın TCK'nın 89/4. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken, sanık hakkında yazılı şekilde TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.