Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/24452 E. 2013/31005 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2013/24452
Karar No
2013/31005
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, Mühür Bozma Hüküm : 1- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; 2863 sayılıKanunun 65/b, 765 sayılı TCK'nın 59/2, 5237 sayılı TCK'nın 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet, 2- Mühür bozma suçundan; 765 sayılı TCK'nın 274/1, 59/2, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 5 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve mühür bozma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan tesis edilen hükmün incelenmesinde; Sanığın, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 19/04/1990 tarih ve 1081 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bölgede iki katlı kaçak yapı inşa etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilmiş ise de; Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2 maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2 maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 22/03/2005 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9 maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 2- Mühür bozma suçundan tesis edilen hükmün incelenmesine gelince; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Erdek Belediye Başkanlığı görevlilerince, sanığın, 1. derece arkeolojik sit alanında mevcut tek katlı yapı üzerine kaçak ilave kat inşa ettirdiği belirlenerek 22/03/2005 tarihli yapı tatil zaptının düzenlendiği, aynı tarihte yapılan mühürleme işleminden sonra kolluk kuvvetlerince evde herhangi bir mühür bulunmadığı tespit olunarak 25/10/2005 tarihli tutanağın tanzim edildiği, soruşturma aşamasında gerek kollukta gerekse Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadelerde mührün zamanla kaybolduğunu beyan eden sanığın, kovuşturma aşamasında yaptığı savunmada, ayağının takılması sonucu mührün koptuğunu, kasten mührü kaldırmadığını, mührün konuluş amacına aykırı olarak ikinci katın inşaatına devam etmediğini söylediği, yapı tatil zaptının düzenlenmesinden yaklaşık bir yıl sonra 23/03/2006 tarihinde olay mahallinde icra edilen keşifte inşaat mühendisi bilirkişi tarafından suça konu kaçak ikinci katta saptanan bulguların, yapı tatil zaptında belirtilen aykırılıklar ile aynı olduğu, başka bir deyişle, belediye görevlilerince inşaata konulan mühür mevcut değilse de, mühürleme işleminden sonra sanığın mührün konuluş amacına aykırı olarak inşaata devam ettiğine ya da mührü kasten kaldırdığına dair savunmasının aksine delil bulunmadığı, kaldı ki, mühürleme işleminden sonra inşaata devam etmeyen sanığın, mührü kasten kaldırmakta hukuki menfaatinin de olmadığı, bu bakımdan unsurları itibariyle oluşmayan mühür bozma suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyet hükmü tesisi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/24452, K. 2013/31005, T. 26.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2013-24452-e-2013-31005-k-586e0d3a6613