Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/2154 E. 2013/22822 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : Beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura, bilirkişi raporuna, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1.) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda katılanın olayda tamamen kusurlu olduğunun belirtildiği, hükmün gerekçesinde, sanığın kusurunun bulunmadığından beraatine karar verildiği belirtilmiş olup, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a, b maddesi uyarınca beraat hükmü kurulması, 2.) Suç tarihinde gözaltında kalan ve 12.06.2010 ilâ 14.06.2010 tarihleri arasında tutuklu bulunan sanık hakkında beraate hükmedilirken, CMK'nın 141/2. maddesi gereğince sanığa tazminat hakkı bulunduğunun bildirilmemesi ve bu hususun kararda belirtilmemesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında yer alan “223/2-a,b” ibaresinin, “223/2-c” şeklinde değiştirilmesine, hüküm fıkrasına “beraat eden sanığın 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri uyarınca tazminat hakkı bulunduğunun kendisine bildirilmesine” cümlesinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.