Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/2043 E. 2013/21768 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2013/2043
Karar No
2013/21768
Karar Tarihi

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK.'nın 89/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sabıkasız olan ve olay sonrası ve yargılama sırasında herhangi bir olumsuz davranışı da bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi sırasında ''sanığın sabıkalı olduğu da gözönüne alındığında anılan maddedeki şartların bulunmadığı, koşulların da oluşmadığı gibi sanığın eylemi nedeni ile suçu işledikten sonraki yargılama sürecinde gösterdiği tutum ve davranış, suç işleme hususundaki eğilimi'' şeklindeki dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, bu gerekçeye ek olarak ''katılanın şikayetinin devam ettiği'' şeklindeki yasal ve dosya içeriği ile uyumlu olan gerekçenin de belirtilmiş olması ve dosya içeriğine göre katılanın zararının giderilmemiş olması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin tayin olunan cezanın hafif olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/2043, K. 2013/21768, T. 27.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2013-2043-e-2013-21768-k-ddd76c46c02b