Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/19368 E. 2014/5447 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Beraat Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek, gereği düşünüldü: A) Şikayeyçi ...'nın temyizi yönünden yapılan incelemede Mağdur ...'nın talimat mahkemesinde 29.07.2011 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olmadığı ve CMK'nın 237/1. maddesi uyarınca katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla hükmü temyize hakkı bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca mağdur vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, B) Şikayetçi ...'nın temyiz itirazlarının incelemesine gelince; Şikayetçinin beyanının alınması için yazılan talimat üzerine çıkarılan davetiyenin yengesi ... ... tebliğ edildiği, Şikayetçi ...'nın beyanında şikayetçi ...'nın tebligat tarihinde tutuklu olarak Silivri 6. Nolu L. Tipi Cezaevinde olduğunu beyan etmesi üzerine, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne yeniden talimat yazıldığı, şikayetçinin cezaevinden tahliye edilmesi nedeniyle beyanının alınamadığı ve şikayetçiye duruşma günü bildirilemediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, babası ...'nın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamada, suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkındaki beraat hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.