Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/16653 E. 2013/28450 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4, 54 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm ..., ... ve ... ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak, Suç tarihinde yapılan ihbar üzerine, sanıkların 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı niteliğini haiz olmayan Vize İlçesi, Kıyıköy Beldesi, Sepetçiler Mevkiinde 3,5 metre derinliğinde, 1,5-2 metre genişliğinde ayrıca çukurun zemininden yatay olarak 1,5 metre içeriye doğru kazı yaptıkları sırada suç üstü yakalandıkları, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçu işlediklerini tevil yollu ikrar ettikleri anlaşılmış olup, 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen izinsiz araştırma yapma suçu ile 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen kültür ve tabiat varlıklarında, bunların koruma alanlarında, tespit ve tescil edilmiş sit alanlarında araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen toprak üstünde veya su altında kültür ve tabiat varlıklarının araştırılmasına yönelik eylemlerin yaptırım altına alındığı, somut durumda ise sanıkların sit alanı içerisinde yer almayan ve 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı özelliği arz etmeyen suça konu taşınmazda araziye fiziki müdahalede bulunarak kazı yapmaları karşısında, sanıkların sübuta eren eylemlerinin 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin hatalı nitelendirme ile aynı Kanunun 74/2 maddesinde düzenlenen araştırma suçunun oluştuğunun kabulü ile sanıklar haklarında eksik ceza tayini, Kabule göre de; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, bu itibarla tekerrüre esas sabıkaları bulunmayan, yargılamayı sürüncemede bırakacak bir davranışları ile dosyaya yansıyan olumsuz kişilikleri belirlenemeyen sanıklar hakkında suçtan zarar gören kurumun giderilmesi gereken somut bir zararının bulunmadığı da gözetilmeksizin, “sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulduğunda hükmün açıklanmasını geri bırakılması kararı verilecek derecede yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılmadığı gibi suçun işlenmesiyle oluşan kamu zararı giderilmediği” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeye dayanılarak sanıklar haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar ..., ... ve ... ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.