Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/15738 E. 2013/21064 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içerisinde mevcut Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 18/11/2008 tarih ve 2008/13777/4142 nolu raporunun olaya uygun olduğu, trafik kazası tespit tutanağı ve keşif sonrası düzenlenen raporlarda sanığın asli kusurlu olduğu, raporlar arasında çelişki olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; İki sınır arasında temel ceza belirlenirken; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gözönüne alınarak suçun işleniş biçimi, mağdurların yaralanmalarının niteliği, sanığın taksire dayalı kusurunun derecesi nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek sanığa fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.