Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1504 E. 2013/29976 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle yaralama, Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme Hüküm :Sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 62/1 ve CMK'nın 231/5-8-10-11. ile TCK'nın 98/1, 62/1. ve CMK'nın 231/5-8-10-11. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, Sanık ... hakkında beraat Taksirle yaralama ve yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ile sanık ...'nın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Sanık ... hakkında taksirle yaralama ve yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından ayrı ayrı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, B) Sanık ... hakkında taksirle yaralama ve yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından verilen beraat hükmünün incelenmesinde ise; Yapılan yargılama sonunda sanığın suçları işlemediğinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.