Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1496 E. 2013/19897 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle yaralama Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde saat 22.30 sırasında, sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile 7190 Sokakta Gümüşpala'dan Doğançay Mezarlığı istikametine doğru seyir halindeyken, 38 numaralı binanın önüne geldiğinde aracının sol ön kısımları ile seyrine göre yolun sol kenarında duvar dibinde sandalyede oturmakta olan ... ve ...'a çarpması sonucunda, katılanlar ... ve ...'ın basit tıbbı müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda; tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, savunma hakkının kısıtlandığına, olayda kusurunun bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "failin kastının yoğunluğu" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2) Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1-a. maddeye göre çevrilmesi ile hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddelerine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “ve kastın yoğunluğu” ibaresinin çıkartılması, 3. bendinde yer alan "TCK'nın 50/1-a maddesi" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri" olarak değiştirilmesine, "uyarınca" kelimesinden sonra gelmek üzere "150 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine ve" ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.