Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/14953 E. 2013/29343 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2002 tarihli, 2002/194 Esas, 2002/225 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas olduğunun ve hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında Havsa Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/259 sayılı soruşturma dosyasına konu hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile ilgili olarak mahkeme kararına istinaden sanığın aracında ve üzerinde yapılan aramada 6 adet çeşitli dönemlere ait sikke, 59 adet yüzük ve metal parçaları, 63 adet metal obje, 25 adet bozulmuş sikke, 1 adet mühür, 1 poşet içerisinde madeni beyaz ve sarı renkte metal parçalar ele geçirildiği, hükme esas alınan 14/06/2006 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; Helenistik ve Roma Dönemlerine ait 30 adet sikke, 1 adet ağırşak ve 4 adet kurşun mühür baskısının, 2863 sayılı Kanunun 23. madde kapsamına giren müzelik değerde, tasnif ve tescile tabi arkeolojik kültür varlığı olduğu, 6 naylon poşet içerisinde yer alan varlıkların ise bütünlük arz etmeyen, çeşitli obje parçaları olması ve hangi dönemlere ait olduğu tam olarak saptanamayan ürünler olması sebebiyle anılan Kanun kapsamında bulunmadığının tespit edildiği, sanığın aşamalarda alınan savunmasında; suça konu eski eserleri Uşak'ın Banaz İlçesinde, kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ... isimli şahıstan alacağına karşılık olmak üzere aldığını, koleksiyonculara ve özel müzelere eser temin etme işi ile geçimini sağladığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın kültür varlığı ticareti yapmak kastıyla söz konusu eserleri satın aldığı anlaşılmakla, Bozmadan sonra yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Hükümde, sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinden sonra takdiri indirim nedeni ile cezada indirim yapılmasına karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının ikinci paragrafına “5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, altıncı paragrafından “TCK’nın 53/1. maddesinin c bendinde belirtilen hakları koşullu salıvermeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına”, cümlesi çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.