Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/14586 E. 2013/20019 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii ile mahalli Cumhuriyet Savcıları tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesinde son sözün hükümden önce hazır bulunan sanığa verilmesi gerektiğinin düzenlenmiş bulunması karşısında; tebliğnamedeki “Sanığın hazır bulunmadığı duruşmada son sözün, sanık savunmanına verilmesi gerektiği gözetilmeyerek katılan vekiline verilmek suretiyle CMK'nın 216. maddesine muhalefet edilmesi” düşüncesiyle bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafii ile mahalli Cumhuriyet Savcılarının sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, Sanığın eylemi bilinçli taksirle işlemediği kabul edildiği ve sanık müdafii 30.04.2008 tarihli oturumda lehe yasa hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca, sanığa hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilip çevrilmemesi hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafii ile mahalli Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.