Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1335 E. 2013/22562 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suça Sürüklenen Çocuk : ... Suç : Taksirle yaralama Hükümler : 1- Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında; CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat 2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1,2-a; 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Temyiz Edenler : 1- Katılan Vekili, 2- Sanık Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... 'nin beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili; sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hüküm ise, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü : Katılan vekilinin temyizinin yalnızca suça sürüklenen çocuk ... 'nin beraatine ilişkin hükme yönelik olduğu tesbit edilerek yapılan incelemede ; ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin16/9/2008 gün ve 69 sayılı adli raporundan, katılanın yaralanmasının duyu veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğunun anlaşıldığı, dolayısıyla sanık hakkında belirlenen temel cezada TCK'nın 89/3-b maddesi gereğince 1 kat arttırım yapılması gerekirken, yaralanmanın duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu kabulüyle aynı maddenin “2-a” bendi uyarınca ½ arttırım yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Sanık hakkında da, yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin eleştirilen husus dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, suça sürüklenen çocuğun da ceza alması gerektiğine; sanık ...'nin, kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesinin yerinde olmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.