Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/8615 E. 2013/466 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü gece saat 21:45 sularında bulutlu havada, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 10,5 metre genişliğindeki yüzeyi ıslak, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki kamyonetle seyir halinde bulunan sanığın, hızını hava ve mahal şartlarına göre ayarlamayarak ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta bekleyen sürücü ...'ın idaresindeki otomobile arkadan çarpması şeklinde gelişen ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, kaza tespit tutanağında da belirtildiği üzere sanığın tam kusurlu olduğu anlaşıldığından tebliğnamede kusur durumuna ilişkin olarak bilirkişi raporu alınması yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suç yeri ve suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, CMK’nın 232/2-b maddesi uyarınca sanık müdafiinin ismine yer verilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklikler olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sonuç olarak 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ve cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7-8 maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğine ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddesinin TCK'nın 7 ve 8. maddeleri olarak yanlış gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 7. bendinde yer alan “7, 8” ibaresinin “51/7-8” şeklinde değiştirilerek, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.