Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/6903 E. 2013/110 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1. Olay tarihinde idaresindeki otomobil ile seyri sırasında yolun sol tarafında duraklama yapan yolcu otobüsünden indikten sonra otobüsün arkasından koşarak yolun karşına geçmekte olan 9 yaşındaki yaya ...'a çarparak ölümüne neden olan sanığın, 25.05.2009 tarihli bilirkişi raporunda hızını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, trafik ve hava durumuna uydurmadığından %50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; araçlara ilk geçiş hakkını vermeyen ölene göre sanığın daha az kusurlu olma ihtimalinin bulunması ve sanık hakkında tayin edilen temel cezanın kusur durumu dikkate alınarak asgari hadden uzaklaşılmak sureti ile tayin edilmesi nedenleri ile bir kez de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas dairesi ya da teknik üniversite öğretim görevlilerinden veya Karayolları Genel Müdürlüğü uzman bilirkişilerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespitinin gerektiğinin gözetilmemesi, 2. 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olmasından dolayı 06/07/2009 tarihli duruşmada olaydan dolayı çok üzgün olduğunu beyan eden sanıktan, ölenin yakınlarının maddi ve manevi açıdan tatmin edilmeleri nedeniyle şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri nedeni ile sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilip çevrilemeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.