Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/5125 E. 2012/24380 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın uzlaşmayı kabul etmemesi ve katılanın zararlarını karşılamadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince sanık hakkında hapis cezasının tercih edilmiş olması karşısında, aynı Kanunun 50/2. maddesine göre hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında ceza tayin edilirken taksirli suçla ilgisi bulunmayan “suç kastının yoğunluğu” gerekçesinin kullanılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1). bendindeki “suç kastının yoğunluğuna,” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.