Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/4006 E. 2012/23567 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK nın 89/4, 62, 53/6. maddeleri gereğincemahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine ve kabule göre, sanığın kamyonet ile bölünmemiş iki yönlü yolda seyri sırasında, sollamanın yasak olduğunu belirten düz çizgiye rağmen, önündeki kamyonu sollamak amacıyla aracını karşı şeride geçirip, karşı istikametten gelen katılan ... idaresindeki kamyonet ile katılanın şeridinde karşılıklı çarpışmaları sonucu, birden fazla kişinin yaralanmasına neden olması şeklinde gelişen olayda, bilinçli taksir unsurlarının oluştuğu ve 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezanın arttırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, deliller toplanmadan usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,üst sınırdan hüküm kurulmaması gerektiğine, verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.