Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/3550 E. 2012/22776 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2012/3550
Karar No
2012/22776
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme, Suç üstlenmeye azmettirme Hüküm : 1-Taksirle öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğincemahkumiyet. 2- Suç üstlenmeye azmettirmekten; 5237 sayılı TCK'nın 270, 38/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme ve suç üstlenmeye azmettirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Suç üstlenmeye azmettirme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanık hakkındaki 740 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, sübuta ve kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, aynı maddenin 6. fıkrasındaki koşullar irdelenip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte isabetle değerlendirilerek, denetime imkan verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanığın, geçmişte sabıkasının bulunmadığı, yargılama sırasındaki iyi hali gözetilerek cezasında takdiri indirime gidildiği, ölenin anne ve babasının talimatla alınan beyanlarında, sanık ile aralarına arabulucuların girdiğini ve şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, dosya kapsamına göre, sanık tarafından giderilmesi gerekli maddi bir zararın bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın olumlu kişilik özelliklerine ve olayın oluş şekli ve sonuçlarına, dosya içeriğine uygun düşmeyecek şekilde ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarından olan zarar giderme unsurunun mahkemece resen araştırılması gerektiği de gözetilmeksizin “sanığın zarar koşulunu giderdiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belge olmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığı” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/3550, K. 2012/22776, T. 02.11.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2012-3550-e-2012-22776-k-9bb36ff550fb