Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/32849 E. 2013/19410 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Ölen ...'ın oğlu olan katılanlar ... ve ... birlikte ölenin diğer çocukları...'ın da aynı vekil vasıtası ile davaya katılma taleplerinin bulunduğu anlaşılmakla, vekilileri aracılığı ile katılma isteğini ortaya koyan ......'ın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu ve birbirlerine önceliklerinin bulunmaması ve birinin diğerine göre daha lehe olduğunun ilke olarak ileri sürülemeyecek olması, lehe - aleyhe durumunun ancak somut olaydaki şartlar dikkate alınmak suretiyle belirlenmesi gerektiği, sanık müdafinin son celsede paraya çevirme ve erteleme hükümlerinin uygulanmasını talep etmiş olması, mahkemenin de erteleme yönünden talep gibi karar vermiş olması nedeni ile hapis cezası ertelenen sanık hakkında paraya çevirme hükümleri uygulanamayacağından tebliğnamedeki (2) nolu bozma öneren görüşlere iştirak olunmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise kusur durumuna ilişkin ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.