Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/32805 E. 2013/16967 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : İmar kirliliğine neden olmak Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 184/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet İmar kirliliğine neden olmak suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 14/11/1981 tarih A-3225 sayılı kararı ile 1.derece arkeolojik, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/02/1996 tarih ve 5576 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescilli bölgede izinsiz inşaat yaptığı iddiasıyla hakkında 27/07/2009 tarihli iddianame ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açıldığı, mahkemece icra edilen 22/10/2009 tarihli keşif sonrası düzenlenen 27/10/2009 tarihli fen bilirkişi raporunda, dava konusu 1027 numaralı parselin sit sınırları dışında kaldığının belirlendiği, bunun üzerine sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 184/1 maddesi gereğince ek iddianame düzenlenmesinin talep edildiği ve 23/02/2010 tarihli iddianame ile dava konusu yapının yer aldığı Datça-Bozburun Yarımadasının 22/10/1990 tarih ve 90/1117 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile özel çevre koruma bölgesi ilan edildiği ve özel imar rejimine tabi yerlerden olduğu, sanığın izin almaksızın 1027 nolu parselde bina yaptığı ve imara uygun hale getirmediği iddiasıyla, imar kirliliğine neden olmak suçundan dava açıldığı ve her iki dava dosyasının birleştirildiği anlaşılmakla, Sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak, Sabıkasız olan ve kendi arsasına ruhsatsız bina yapan sanığa yükletilen, imar kirliliğine neden olma suçundan dolayı, kişilerin veya kamunun uğradığı maddi (somut) bir zararın bulunmadığı ve TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı gözetilmeden, "zararın giderilmediği ve suçtan önceki hale getirilmediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.