Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/32321 E. 2013/20299 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet., temyiz isteminin reddi, Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ve temyiz isteminin reddine ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Asıl kararın tebliği tarihinde sanığın Hatay E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğu anlaşılmakla, yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyizin reddi kararı kaldırılıp yapılan incelemede; Meydana gelen kazada yaralanan...'a ait 15/07/2009 tarih ve 5600 nolu raporda, maruz kaldığı yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi 3. derece olduğu bildirilmekle, tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve iki kişinin nitelikli şekilde yaralandığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sürücü belgesi olmayan sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümdeki sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 7 nolu bendin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.