Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/28630 E. 2013/10612 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2, 52/4. maddelerigereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusuru olmadığına, katılanın olayda kusurlu olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Dosya içeriğine göre; sanık tam kusurlu hareketi ile katılanın yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda hayat fonksiyonlarını 1. derecede etkileyecek kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olmuş ise de, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, en üst sınırdan temel ceza tayin edilerek, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, 2- Katılanın olay nedeniyle vücudunda hayat fonksiyonlarını 1. derecede etkileyecek kırık oluşması ile birlikte, hayati tehlike de geçirmiş olmasına rağmen, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 2. fıkrasının e. bendinin belirtilmemiş olması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.