Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/28418 E. 2013/18585 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme, İmar kirliliğinine neden olma Hüküm : Taksirle öldürme suçundan; TCK’nın 85/1, 62/1 maddeleri gereğince mahkumiyet, İmar kirliliğine neden olma suçundan: TCK’nın 184/1, 62/1, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme ve imar kirliliğine neden olma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 50 maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın sabıkasının ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışlarının bulunmadığı, iyi hali nedeniyle cezada TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı, müştekilerin sanıktan şikayetçi olmadığı dikkate alındığında; lokanta işleten, evi olan ve aylık 1000-1500 TL geliri olan sanık hakkında her iki suç yönünden TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına engel bulunmadığı, ayrıca taksirle öldürme suçu açısından; taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; diğer koşulların varlığı hâlinde cezanın adli para cezasına dönüştürülebileceği gözetilmeksizin taksirle öldürme suçundun “cezanın uzun süreli hürriyeti bağlayıcı ceza olduğu” şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile, imar kirliliğine neden olma suçundan dosya içeriği ile bağdaşmayan şekilde sanık hakkında TCK 50. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.