Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/28037 E. 2013/21714 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2012/28037
Karar No
2013/21714
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1, 58/1, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet, 2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 01/05/1991 tarih ve 1106 sayılı kararı ile 1. ve 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bölgede mevcut nekropol alanında, 0.20-0.50 m derinliğinde, 2.00 m uzunluğunda çukur açmak suretiyle izinsiz kazı yaptıkları anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın, olay yeri tespitlerinin net olmadığına, keşif yapılmadığına; sanık ...'nin, olay yerinin sit alanı olup olmadığının araştırılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken, hangi mahkeme ilamının tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci ve ikinci bentlerinde yer alan altıncı paragrafların, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde, birinci bendin yedinci ve sekizinci paragraflarının, “Sanığın adli sicil kaydında bulunan Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/04/1996 tarih, 1995/199 Esas, 1996/111 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas olduğundan, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/28037, K. 2013/21714, T. 26.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2012-28037-e-2013-21714-k-19e41e10f635