Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/26855 E. 2013/19320 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal Hüküm : Beraat Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre; katılanın oturduğu sitede bekçi olarak çalışmakta olan sanığın, siteye ait elektrik panosunun üzerine çıkıp, perdesi açık olan pencereye bakarak, mutfağında yemek yapmakta olan katılanı gizlice gözetlediği iddiasına konu olayda; Sanığın, olay günü, fatura borcunu ödememelerinden dolayı elektrikleri kesilen site sakinlerine ait, ilgili elektrik dağıtım firması tarafından, elektrik panoları içerisine bırakılmış olan yazıları almak için, katılanın evinin yakınındaki de dahil olmak üzere, sitede bulunan tüm elektrik panolarını, yanında tanıklar... de olduğu halde gezdikleri; ancak, elektrik panosu üzerine çıkmadığına dair savunmasının, adı geçen tanıkların anlatımlarıyla doğrulandığı; aşamalarda katılanın iddiasını destekler mahiyette beyanda bulunan tanık Osman'ın, “Yan komşum olan ...'nın bağırışıyla balkona çıktım, bu adam burada ne yapıyor diye bağırıyordu, balkona çıktığımda sanığı karşıdaki elektrik panosunun üzerine çıkmış, pencereye doğru baktığını gördüm, sanık beni görünce trafodan atlayarak kaçtı” şeklindeki ifadesinin, tanık ...'nın “Ben havlumu almak için balkona çıktığımda trafonun yanında 2-3 kişi gördüm, ben sanığı trafonun üzerine çıkmış olarak görmedim, bu adam burada ne yapıyor diye bir şey söylemedim” biçimindeki beyanıyla örtüşmediği gibi, sanıkla arasında önceye dayalı husumet bulunan tanık Osman'ın, diğer tanık anlatımlarıyla çelişen ifadelerine tek başına itibar edilemeyeceği anlaşılmakla; yapılan yargılama sonunda, savunmanın aksine, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan “BERAATİNE,” ibaresinden önce gelmek üzere hükme “CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince” ibaresinin ilave edilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.