Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/2292 E. 2012/25695 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 179/3 yollamasıyla 179/2, 53/1-3, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın ve Mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanık ve sanığın otomobilinde bulunan mağdurlar ... ve ...'in tüm aşamalarda otomobili ... isimli şahsın kullandığını beyan etmelerine karşın ...'ın beyanı alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi, Kabule göre; 2- Aşırı alkollü sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen katılan idaresindeki motosikletle çarpışması sonucu katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, 5237 sayılı TCK'nın ''trafik güvenliğini tehlikeye sokma'' başlıklı 179.maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek olan kişinin ... kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise üç kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi dikkate alındığında sanığın bilinçli taksirle yaralamaktan mahkûm edilmesiyle yetinilmesi gerekirken, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundanda cezalandırılmasına karar verilmesi, 3- Sanığın tekerrüre esas sabıkası olmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanması, hangi mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığının belirtilmeyerek denetim imkanının ortadan kaldırılması, Kanuna aykırı, sanığın ve Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.