Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/21896 E. 2013/15787 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 58/1-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerekirken, “Sanık hakkında TCK'un 53/1. maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazına kadar (Bihakkın tahliye tarihine kadar), (c) bendindeki alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin ise koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına,” şeklinde, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkilerin kullanılması yönündeki yoksunluğun, diğer kişiler yönünden “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devam edeceğini öngörmeyecek ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 4. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar”; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler bakımından 5237 Sayılı TCK'nın 53/2. maddesi gereğince “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” yoksun bırakılmasına yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.