Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/21635 E. 2013/19040 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2012/21635
Karar No
2013/19040
Karar Tarihi

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 89/1, 3-b, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet talepli) Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, tayin olunan cezanın erteli 10 ay hapis cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1412 sayılı CMUK'nın 318/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine, 1- Sanık ...'nin mahkumiyetine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı, sanığın asli kusurlu oluşu ve mağdurun sağ ve sol dirsek altında ön kol ampute, sağ ve sol diz altında bacak amputasyonları yaralanmasının hayati tehlike geçierecek, kemik kırığı hayati fonksiyonlarını ağır etkileyecek ve organların yitirilmesi şeklinde olması nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, cezanın paraya çevrilmediğine, lehe hüküm uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanıklar ... ve ...' in mahkumiyetine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Katılanın sanık ...' nin sahibi olduğu inşaatın 3. katında sökülmüş kalıpları boş arsaya atarken inşaatın 1,90 m mesafede geçen yüksek gerilim hattına elindeki demirin değmesi ile elektrik çarparak nitelikli şekilde yaralandığı olayda, sanık ...'in inşaatın önünde geçen elektrik tellerinin kaldırılması için 28.02.2007 tarihinde Tedaş İl Müdürlüğüne başvuruda bulunduğu, kurum elemanları tarafından 05.03.2007 de belirtilen adrese gidildiğinde herhangi emniyet mesafesi ihlali görülmediğinin tespit edildiği, ancak araştırma neticesinde dilekçede belirtilen adresin yanlış olduğu anlaşılarak inşaatın adresi tespit edilip trafo direğinin kaldırılması için alınan olurun 25.03.2007 tarihinde Sistem İşletme Müdürlüğüne gönderildiği, 10.06.2007 tarihinde gerekli tadilatın yapıldığı, sanık ...'in ise yapı ruhsatını 2 kat için aldığı inşaatın elektrik direğinin kaldırılmasını beklemeden 3. katın yapımına başladığı, olayın sanık ... ... tarafından kaçak olarak 3. katın yapılmasından kaynaklandığı anlaşılmakla, Tedaş Müdürü sanık ... ve imar müdürü sanık ...' e kusur izafe edilmeyeceği gözetilmeden oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişi raporlarına itibar edilerek sanıklar ... ve ...'in beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/21635, K. 2013/19040, T. 11.07.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2012-21635-e-2013-19040-k-c176ce51eb95