Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/21460 E. 2013/2909 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Yaralama Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay günü gece, bölünmüş, tek yönlü, 11 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresinde bulunan, fren ve dönüş lambalarının görülmesini engelleyecek şekilde arka kapağı açık olan kamyonla seyir halinde bulunan sanığın, aniden sol şeride geçtiği esnada, sürücü Osman Özel'in aracıyla çarpışmaları sonucu biri nitelikli şekilde olmak üzere üç kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli derecede kusurlu olması, yaralı sayısı ve yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asgari hadden ceza tayini, Kabule göre de, 1- Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, 2- Gerekçeli karar başlığında suç adının ''Basit yaralama'' olarak yazılması, Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.