Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/20005 E. 2013/19133 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b,3-b, 62, 52/2,4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü : Kovuşturma sırasında aldırılan 30/04/2009 havale tarihli bilirkişi raporu ve talimat mahkemesi aracılığıyla aldırılan 15/06/2010 tarihli bilirkişi heyet raporlarında sanığın olayda asli kusurlu kabul edilmiş olması ve gerekçeli kararın yazım şeklinden, oluşa uygun görülen bilirkişi heyet raporu esas alınarak kurulduğu anlaşılan hükümdeki kabul ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığının görülmesi karşısında tebliğnamedeki 1 ve 2-a; adli para cezasında yapılan taksitlendirmenin kararda gösterilmiş olması nedeniyle 2-c numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın sözkonusu mağazanın sorumlusu olmadığına, dolayısıyla olayda kusuru bulunmadığına, bilirkişi raporları arasında mevcut çelişki giderilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak; Katılanın olaya bağlı olarak vücudunda kemik kırılması ile birlikte hayati tehlike geçirecek ve uzuv kaybı olacak şekilde yaralanması nedeniyle, sanık hakkında TCK 89/1 maddesi uyarınca hükmolunan temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi de gözetilerek yalnızca aynı kanunun 89. maddesinin 3. fıkrası "b" bendi uyarınca bir kez arttırılması gerektiği gözetilmeden, anılan maddenin 2. fıkrası "b" bendi gereğince de arttırılması suretiyle fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 no'lu bendinin hükümden çıkartılması; 2 numaralı bendindeki “300 gün” ibaresinin “240 gün” , 4 numaralı bendindeki “ 250 gün” ibaresinin “200 gün” , 6 numaralı bendindeki “5000 TL” ibaresinin “4000 TL” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/7/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.