Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/1749 E. 2012/6179 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,50/1-a,52/2-4,53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, aynı maddenin 6. fıkrasındaki koşullar irdelenip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte isabetle değerlendirilerek, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanığın, kazadan hemen sonra olay yerini terk etmeyip, yaralı çocuğu tedavisi için hastaneye götürdüğü, geçmişte sabıkasının bulunmaması nazara alınarak ve suçunu ikrarla mahkemeye yardımcı olduğu kabul edilerek cezasında takdiri indirime gidildiği, ölen çocuğun babası kazadan hemen sonra alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmiş olup, dosya kapsamında sabit suçun işlenmesi sonucu basit bir araştırma ile belirlenen ve sanık tarafından giderilmesi gerekli maddi bir zararın bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın olumlu kişilik özelliklerine, yargılama sürecindeki davranışlarına, olayın oluş şekli ve sonuçlarına, dosya içeriğine uygun düşmeyen, sanığın kişiliği olumlu görülerek hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrildiğinin belirtilmesi karşısında çelişki oluşturacağı da düşünülmeden, “Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce olumlu vicdani kanaate varılmaması” şeklindeki kanundaki ifadelerin aynen tekrarından ibaret, dosya kapsamına uymayan soyut gerekçelerle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.