Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/14605 E. 2012/10622 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 459/1-son, 647 sayılı Kanun'un 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 765 sayılı TCK'nın 459/1. maddesinin sanığın lehine olduğunun kabulü ile hüküm kurulması durumunda, bu suçun ön ödemeye tabi olduğu nazara alınarak ön ödeme imkanı tanınıp neticesine göre sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de: 1) 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın hüküm tesisi aşamasında uygulanması gereken maddi ceza hukukuna ilişkin tüm hükümlerinin, infaza ilişkin hükümler nazara alınmaksızın, somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, lehe olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 2) Bilirkişi raporuna göre olayda 3/8 kusurlu olduğunun kabulü ile temel cezadan 5/8 oranında indirim yapılırken 1 ay 3 gün yerine 1 ay 26 gün olacak şekilde fazla ceza tayini, 3) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi, 4) Dosyada mevcut nüfus kaydına göre sanığın Serma olan isminin gerekçe ve hüküm kısmına... ve ... olarak yazılmış olması, 5) 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı kanun ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine eklenen 5. ila 14. fıkralar uyarınca taksirle yaralama suçlarının şikayete tabi olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında bulunduğu, mahkemece bu müessese yönünden değerlendirme yapılmamış olması, Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.