Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/12887 E. 2013/4542 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanın alkollü olduğu olay günü şaka yapmak maksadıyla arkadaşı olduğu sanığın arkasından yaklaşarak el hareketi yaptığı, bunun üzerine sanığın sinirlenerek katılanı elleri ile ittirdiği, yere sert şekilde düşen katılanın kalça kemiğinde kırık olacak şekilde yaralandığı, sanığın katılanı sert şekilde ittirerek yere düşürmesi neticesinde yaralanmanın meydana gelebileceğini bildiği halde eylemi bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği olayda; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağının ve delilleri değerlendirme yetkisinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.