Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/11762 E. 2012/17444 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-f. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 163 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın sevk ve idaresindeki ... ile, olay tarihinde saat 01.00 sıralarında, meskun mahalde, aydınlanmanın bulunduğu iki yönlü yol üzerinde seyri sırasında, kaza mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek yol kenarında bulunan elektrik direğine ve park halindeki araca çarpması üzerine araçta yolcu olarak bulunan ...'nün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede, ... ve ...'ın ise kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmaları sebebiyle başlatılan soruşturma sırasında, mağdurlardan ... ve ... ile sanığın, uzlaşmak istediklerini, mağdurlardan ...'ün ise yargılama sırasında alınan ifadesinde, sanıktan herhangi bir şikayeti ya da tazminat talebinin bulunmadığını beyan etttiği, sanığın üzerine atılı taksirle birden fazla kişiyi yaralama eylemi, bilinçli taksirle işlemiş olsa dahi, 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, bu kapsamda 5271 sayılı CMK'nın uzlaşma başlıklı 253. maddesi hükümleri uygulanmak suretiyle, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması; Kabul göre de; 1- Sanık hakkında tayin edilen hapis cezası uzun süreli olmasına rağmen, tayin edilen cezanın, TCK'nın 50/1-f maddesine göre, kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi, 2- 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden “sonuç ceza türü itibariyle yasa gereği CMK' nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanması geri bırakılmamasına” şeklinde yasal olmayan gerekçelerle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.