Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/9821 E. 2012/20434 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/a, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında, suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılmasına karar verilen ... yerine, “Isparta İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü”nün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Her ne kadar mahkemece, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemiş ise de, sanığın, tescilli kültür varlığı niteliğinde bulunan dava konusu binada, hükme esas alınan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen rapor ile, fiili zeminde mevcudiyeti tespit edilen, onaylı rekonstrüksiyon projesi hilafına uygulamalarda bulunduğu, sanığın eylemi nedeniyle kamunun uğradığı zararı giderdiğine dair bir savunması ya da dosya içinde buna ilişkin bir bilgi mevcut olmadığı gibi, proje dışı uygulamaların kaldırılması halinde dahi, tescilli kültür varlığının orijinal dokusuna verilen zararın giderilemeyeceği anlaşıldığından, koşulları mevcut olmayan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Isparta ili, Merkez, Gazi Kemal mahallesi,... da bulunan 10 pafta, 406 ada, 10 parselde kayıtlı, Gayrımenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 13.05.1977 gün ve 548 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli taşınmazda, onarımda bulunmak isteyen sanığın, talebine istinaden Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun, 25/03/2005 tarih ve 326 sayılı kararı ile, tescilli yapıda basit onarım ve bakım kapsamında bulunan uygulamaların, Belediyesi denetiminde yapılarak onarım sonrasına ilişkin fotoğrafik belgelerin kurula iletilmesine karar verildiği, müze görevlileri tarafından yerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 08/11/2006 tarihli rapor ile, tescilli taşınmazın üst katının tamamen yıkılarak yeniden yapıldığı, bu uygulamalar sırasında iç düzenlemesinin plan şemasının tamamen değiştirildiği, bodrum kata içeriden olan merdivenlerin dışarından yapıldığı, mimari elemanlarında iç kapı, pencere, tavan ve dolapların hepsinin yok edilip yeni malzeme ile yapıldığı, iç plan şemasında bulunmayan değişikliklerin yapıldığı, mimari elemanların detay uygulamalarında farklılık bulunduğu, Kurul tarafından verilen basit onarım izni aşılarak, tescilli binanın esaslı onarımdan geçirilerek, üst katın tamamen yıkıldığı ve yeniden yapıldığı hususlarının belirtildiği, kovuşturma aşamasında Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 13/04/2007 tarih ve 1571 sayılı kararı ile davaya konu tescilli taşınmazın rekonstrüksiyon projesinin uygun bulunduğuna, rekonstrüksiyon uygulamasının, onaylı projesine uygun hale getirilmeden tescilli taşınmazın iskan ruhsatının verilmemesine, uygulamanın müellif mimar tarafından yapılmasına karar verildiği, mahkemece icra edilen keşfe katılan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, röleve ve rekonstrüksiyon projeleri ile yapının mevcut günümüzdeki durumu göz önüne alınarak, yapının dış cephesinin aslına uygun olarak tekrar ele alınarak korunmaya çalışıldığının, ancak Kurul tarafından onaylanan rekonstrüksiyon projesine aykırı bir kısım uygulamaların mevcut olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik ve konusunda ehil olmayan bilirkişi raporuna istinaden karar verildiğine, sanığın suç kastının bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının dördüncü paragrafının “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK' nın 53/1 maddesindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.