Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/24218 E. 2012/16734 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 51/1, 51/3, maddeleri gereğince mahkumiyet.erteleme. Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; 1-Dosya içeriğine ve katılanın beyanına göre kavşak başından geçiş yapan katılana sanığın kullandığı aracıyla lomber bölgesine çarparak yaralanmasına neden olduğu şeklinde gelişen olay nedeniyle suç tarihi olan 30.07.2006 tarihinde düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı ile sanığa trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlülüklere uymamak kuralını ihlal ettiği için % 70 kusur izafe edildiği halde mahkemece 24.04.2007 tarihinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen 30.04.2007 tarihli bilirkişi raporunda oluş farklı izah edilerek trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlülüklere uymamak, dikkatsiz ... kullanmak kurallarını ihlal ettiği ve bu nedenle tali kusurlu olduğu belirtilerek 2. Derecede kusur izafe edildiği anlaşılmakla, olay nedeniyle sanığın gerçek kusur durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumu veya Karayolları uzmanlarından oluşacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi, 2-CMK’nın 232/2-c maddesinde hükmün başlığında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman diliminin gösterileceğinin belirtilmesine rağmen Mahkemece gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması ile katılan sıfatını almış ...’in müşteki olarak yazılması, 3-TCK.’nın 53-1 maddesinde düzenlenen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin kişinin kasten işlediği bir suçun kanuni sonucu olarak uygulanabileceği gözetilmeksizin sanığın taksirle işlediği suçtan dolayı hüküm fıkrasının 9. bendinde cezanın ertelendiği gerekçesiyle T.C.K.’nın 53-4. Maddesi gereğince hükümlü hakkında T.C.K.’nın 53-1. Maddesinde düzenlenen belirli haklardan yoksun bırakılmasına yer olmadığının belirtilmesi, 4-Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunla değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.