Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/23055 E. 2012/16511 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 53/1-2-3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması. Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanığın ve katılan ...'nin araçları ile seyrettikleri her iki yöne birden yeşil ışık yanmasının mümkün olmamasına ve sanığın kırmızı ışık ihlali yaptığının kabul edilmemesine göre; Karayolları Trafik Kanunu’nun “Işıklı trafik işaretleri izin verse bile trafik akımı; kendisini kavşak içinde durmaya zorlayacak veya diğer doğrultudaki trafiğin geçişine engel olacak ise, sürücülerin kavşağa girmeleri yasaktır.” hükmünü haiz 57/d maddesini ihlal ettiği söylenebilecek olan sanığın ancak tali kusurlu olabileceğinin anlaşılması karşısında; sanığın bildirdiği tanığın araştırılarak bilgi ve görgüsünün sorulması sonrası Adli Tıp İhtisas Dairesinden ya da konusunda uzman bilirkişi heyetinden kusur durumu ve oranını gösteren rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Yargılama sürecinde pişmanlık gösterdiğinden bahsedilen sabıkasız sanığın tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaatin oluşmadığı şeklindeki yetersiz gerekçe ile cezanın ertelenmemesine karar verilmesi, 3-Sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanması talebinin hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsamasına rağmen bu konuda bir karar verilmemesi, 4-Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; Sanığın eylemi sonucu ...’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde ve ...'in ise hayati tehlike geçirip, kemik kırığı ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralandıklarının anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, azami hadde yakın ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.