Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/19700 E. 2012/12309 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50, 52/2-4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Her ne kadar ölen yayaya ilk çarpan ... olan ticari taksi sürücüsü tespit edilememiş ise de, Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile olay yerinde yapılan keşif sonrası aldırılan bilirkişi raporu içeriğinden de anlaşıldığı üzere, öndeki aracı geçmenin yasak olduğu ışıklı yaya geçidi önünde şerit değiştirmek için manevra yapan ve dikkatsizce ... kullanarak yere düşmüş yayayı fark edemeyip kullanımındaki otobüs ile yayanın üzerinden geçen sanığın kusurlu olduğu anlaşıldığından tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Ancak; Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Kanunla değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü ve miktarı, sanığın zararı giderip gidermediği gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken tazmin talebi bulunmadığı gözetilmeden sanığın üzüntüsünü birçok kez dile getirdiği halde pişman olmadığı gerekçesi ile sanık hakkında düzenlemenin uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.