Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/18308 E. 2012/1770 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm :1.) TCK'nın 89/4, 22/3, 50, 52/2-4. maddeleri, 2.) TCK'nın 179/2-3, 50, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1.) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden yapılan incelemede; Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından 1.200 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2.) Taksirle yaralama suçu yönünden yapılan incelemede; Tespit edilen alkol ölçümüne ve mağdur ...'nun yargılama aşamasında 29.11.2006 tarihli beyanında sanığın olay sırasında alkollü olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki 2 nolu görüşün a.bendine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın olay sırasında alkollü olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak; Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği, dosya içeriğine göre mağdurların sanıktan şikayetçi olmadıkları ve zarar giderilmesi talepleri de olmadığı gözetilerek değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, Sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.