Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/17065 E. 2012/13713 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 1- Katılan sanık ... hakkında; Düşme. 2- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanık ...'nun mahkumiyetine, katılan sanık ... hakkında şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine ilişkin hükümler sanık ..., katılanlar ve vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmolunan ceza süresine göre, katılanlar ve vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK'un 318. maddeleri gereğince REDDİNE, 1- Katılan sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık ...'nun, katılan sanık ... hakkındaki düşme kararını temyiz etme yetkisi bulunmadığından katılan sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri uyarınca REDDİNE, 2- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık ...'nun, kusuru olmadığına, kazaya hakkında düşme kararı verilen katılan sanık ...'ın neden olduğuna, fazla ceza tayin edildiğine; katılanlar ve vekilinin, eksik inceleme yapıldığına, çelişkilerin giderilmediğine, sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 62. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gösterdiği davranışlar ve duyduğu pişmanlık ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın tali kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza sonucunda katılanların yaralandığı, sanığın mesleğinin şoförlük olduğu, sabıkasının bulunmadığı, alınan savunmalarında pişmanlığını dile getirdiği halde; sanığın olumlu kişilik özelliklerine, yargılama sürecindeki davranışlarına, olayın oluş şekli ve sonuçları ile dosya kapsamına uygun düşmeyen, “sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık” şeklindeki kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğindeki soyut gerekçeler ile sanık hakkında hükmolunan cezada TCK'nın 62. maddesi nedeniyle indirim yapılmamasına ve verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın, katılanlar ve vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.