Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2026/3745 E. 2026/2778 K.
Konu: Tespit Ve Bononun İptali
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/3745
- Karar No
- 2026/2778
- Karar Tarihi
- Konu
- Tespit Ve Bononun İptali
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/2 Esas, 2026/308 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye ... Mahkemesi SAYISI : 2023/396 E., 2023/705 K.
Taraflar arasındaki tespit ve bononun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Kararın davacı mirasçıları tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabul edilerek ilk derece mahkemesince taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-a-6 hükmü uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince 31.03.2026 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, verilen kararın 6100 sayılı Kanun’un 362/1-g hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Ek karar davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362/1-g hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 31.03.2026 tarihli ek kararına ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerine ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun’un 353/1-a-6 hükmü uyarınca verilen gönderme kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362/1-g hükmü uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez.
Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
KARAR: Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 31.03.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,
Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. hükmü uyarınca temyiz talep eden davacı mirasçılarının takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,
Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına ... olmadığına,
11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.