Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2026/1047 E. 2026/2230 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1445 Esas, 2025/1489 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/280 E., 2025/107 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun yıllardır tasarım ve dizayn işleri ile iştigal eden bir firma olduğunu, müvekkilinin stand tasarımı ve kendisine ait faydalı model ve tasarım tescil belgesine konu tasarımlarının birebir aynılarının davalı tarafından üretilip satıldığı bilgisine ulaşıldığını, müvekkilinin talimatı ile tasarımların bir zamanlar üretimini yapan bir başka şirket sahibi ve tasarım hakkının korunması ve gizlilik hususunda aralarında gizlilik sözleşmesi akdetmiş olan davalılardan ...'nun söz konusu şirkette işe başladığını, müvekkilinin müşterilerinden gelen sms mesajlarından davalı şirketin, müvekkiline ait tasarımları kendi tasarımlarıymış gibi diğer firmalara lanse ettiğini ve reklamını yaptığı bilgisinin ulaştığını, söz konusu reklam mesajlarının davalılardan ... tarafından atıldığının mesajların tetkiki neticesinde açıkça görüldüğünü, davalının eylemlerinin müvekkilinin ürünleri ile iltibasa neden olduğunu, müvekkilinin fikri haklarına tecavüz oluşturduğunu ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek müvekkilinin tasarım hakkına sahip olduğu, açıkça benzerlik gösteren ürünlerin davalı şirketin işyeri ve fabrikalarından toplatılmasını, müvekkilinin fikri mülkiyet haklarına tecavüzün men'ini, şimdilik 4.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile hüküm özetinini ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasındaki davanın Mahkemece yapılan 08.05.2025 tarihli duruşmasına davacı vekilinin katılmamış olmaması, duruşmaya katılan davalı vekilinin de davayı takip etmediklerini bildirmesi üzerine dosya işlemden kaldırıldığı, işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren dava üç ay içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı HMK) 150/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 08.05.2025 tarihli duruşma gün ve saatinin davacı vekiline e-tebligat yoluyla usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, davacı vekilinin duruşmada mazeretsiz olarak hazır bulunulmadığı, anılan celsede HMK'nın 150/1 hükmü gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, dosyanın işlemden kaldırılmasından itibaren üç aylık yasal süre içerisinde dava yenilenmediği gibi davacı vekilince sürenin eski hale iadesinin talep edilmemesi ve ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i ve tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Dava, endüstriyel tasarıma tecavüz ile haksız rekabetin tespiti, meni, refi ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesinin 15.06.2021 tarih, 2019/2 E., 2021/134 K. sayılı kararıyla davanın reddine ilişkin kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 07.06.2023 tarih, 2021/1388 E., 2023/881 sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından işbu kararın temyizi üzerine Dairemizin 03.10.2024 tarih, 2023/4978 E., 2024 7055 K. sayılı ilamıyla mahkeme kararı bozularak HMK'nın 373/1 hükmü uyarınca dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uymasına rağmen davacı tarafça dava takip edilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin bozma sonrası kararına yönelik davacı vekilinin istinaf yoluna başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Ancak, HMK'nın 373/4 hükmü uyarınca, Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulacağının düzenlendiği, Bölge Adliye Mahkemesince ise yukarıda açıklanan usuli yasal düzenleme dikkate alınmaksızın istinaf itirazları değerlendirilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesinin 27.11.2025 tarih, 2025/1445 E., 2025/1489 K. sayılı kararın kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesinin 10.09.2025 tarih, 2024/280 E., 2025/107 K. sayılı kararının HMK'nın 373/4 hükmü uyarınca da davacı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2.Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince HMK'nın 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bent uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin 27.11.2025 tarih, 2025/1445 E., 2025/1489 K. sayılı kararının HMK'nın 373/4 hükmü uyarınca kaldırılmasına, (2) numaralı bent uyarınca ise davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.04.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.