Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2025/3823 E. 2026/1122 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3823
Karar No
2026/1122
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1424 Esas, 2025/660 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/412 E., 2022/159 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun yıllardır tekstil sektöründe tasarım ve satış faaliyetlerinde bulunduğunu, düğme detaylı elbise tasarımının müvekkilinin İnstagram sayfasında ilk kez kamuya sunulduğunu, davalı M... tarafından üretim ve satışı yapılan "Düğme ..." ürününün tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, M...'nin müdürü ...'nin de davaya taraf yapıldığını, İzmir FSHHM'nin 2021/99 D. İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile davalıların elbise tasarımları ile müvekkilinin elbise tasarımı arasında ortalama tüketici açısında yanıltıcı durum olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğratıldığını ileri sürerek tasarım hakkına tecavüzün tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, 1.000,00 TL maddi, 100,00 TL itibar ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalılar vekili 13.08.2022 tarihli beyan dilekçesinde; davaya dayanak gösterilen tasarımların daha önce başka firmalar tarafından kamuya sunulduğunu, tasarımların yenilik sıfatına haiz olmadığını, maddi ve manevi zarara sebebiyet veremeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu tasarımın kamuya ilk sunulduğu tarihin tespiti açısından davacı tarafından davaya dayanak olarak sunulan tuaycollection-18 adlı instagram satış sayfasında ilgili ürünün 12.04.2021 tarihinde satışa arz edilmiş olduğu, davalı tarafça davaya dayanak olarak sunulan “https://www:facebook.com/....- 1...2 5 187&set-a. 4...2 03” sayfa linkinde belirtilen ürünün 11.01.2021 tarihinde kamuya sunulmuş olduğu, önceki tarihli ürün görselinin tasarım bilirkişisi tarafından dava konusu tasarım ile karşılaştırılması sonucunda yapılan incelemede; her iki elbisenin de aynı amaçla kullanılan ürünler oldukları, tasarımların bütüncül algısında düğme sayısı ve etek bolluğu dışında ayniyet derecesinde benzer oldukları, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı ve yenilik içeren tasarıma konu olabilecek farklı bir unsurun bulunmadığı, davalı tarafından dosyaya sunulan 11.01.2021 tarihli ürünün davacı tarafın tescilsiz tasarımı ile ayniyet derecesinde benzer olduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 56/4-b ve 81/1-a madde hükümleri kapsamında tescilsiz tasarıma tecavüze ait koşulların mevcut olmadığı, buna bağlı olarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 55/1-a-4 maddesi hükmü kapsamında haksız rekabete ilişkin şartların mevcut olmayacağının tespit edildiği, dolayısıyla tüm dosya kapsamına göre dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerine sahip olmadığı gerekesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu tescilsiz tasarıma konu elbisenin ilk defa başkası tarafından kamuya sunulmuş olması nedeniyle, davacıyla özdeşleşecek bir ürün haline gelmediği, işletmesel kökene işaret eden bir ayırt edici işaret haline dönüşmediği, dönüşmüş olsa bile davalı tarafın üretmiş olduğu elbiselerde, davacının kullandığı markadan farklı bir marka kullanılmak suretiyle her iki tarafa ait ürünler arasında işletmesel köken itibariyle karıştırılma ihtimalini önleyecek tedbirleri aldığı da dikkate alınarak, haksız rekabete ilişkin taleplerin de reddine karar verilmesi yerinde olduğu, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacının tescilsiz tasarımdan kaynaklanan haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ile tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.02.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2025/3823, K. 2026/1122, T. 26.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2025-3823-e-2026-1122-k-f1fb42d032b0