Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2025/2683 E. 2025/7747 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/258 Esas, 2021/500 Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 23.12.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü. KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığı, davacının ödediği parayı davalılardan isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılardan ... Tic. A.Ş. yönünden bozma öncesi kurulan husumetten ret kararının kesinleşmiş olması sebebiyle aynı hükmün tekrarı ile adı geçen davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. IV. TEMYİZ A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve verilen paranın iadesi istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir. 2. Davalı ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. hakkında verilen 05.06.2012 tarihli davanın husumetten reddine dair verilen karar kesinleşmiş ve Mahkemece de bu nedenle bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu davalı hakkındaki önceki tarihli karar kesinleşmiş olmasına ve Mahkemece de yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasına rağmen temyize konu kararda tekrardan bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş olup bu husus bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 438/7 hükmü gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinde yer alan “ Davalılardan ... A.Ş. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT gereğince, 4.080,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Gıda Sanayi A.Ş.'ye verilmesine” ibaresinin hükümden tamamen çıkartılmak suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 40.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ... Gıda San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.